━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
पालकमंत्री साहेब, मुकुंदनगरही आपल्या जिल्हारूपी कुटुंबातील लेकरू आहे—त्याला परके करू नका!
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
**मा. ना. श्री. राधाकृष्ण विखे पाटील साहेब,
पालकमंत्री, अहिल्यानगर जिल्हा**
.jpg)
साहेब,
हे मनोगत कोणत्याही राजकीय विरोधातून किंवा कोणावर आरोप करण्याच्या भावनेतून लिहिलेले नाही. मुकुंदनगरमधील हजारो नागरिकांच्या मनात साचलेली वेदना, भीती आणि परकेपणाची भावना आपल्या हृदयापर्यंत पोहोचावी, एवढीच प्रामाणिक अपेक्षा आहे.
आपल्या पदाच्या नावातच ‘पालक’ हा मायेचा आणि जबाबदारीचा शब्द आहे. पालक आपल्या कुटुंबातील प्रत्येक लेकराकडे समान नजरेने पाहतो. एखादे लेकरू नाराज झाले, त्याने वेगळी भूमिका घेतली किंवा त्याच्याकडून चूक झाली, तरी त्याला कायमचे दूर लोटले जात नाही. त्याला जवळ घेऊन त्याचे म्हणणे ऐकले जाते आणि गैरसमज दूर केले जातात.
आज मुकुंदनगरही आपल्या जिल्हारूपी कुटुंबातील दुखावलेले लेकरू आहे. त्याला दया नको; आपल्या मायेची नजर, समान न्याय आणि विश्वासाचा हात हवा आहे.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
मुकुंदनगर आणि विखे पाटील कुटुंबाचे नाते आजचे नाही
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
साहेब, मुकुंदनगरकर कालही आपले होते आणि आजही आपलेच आहेत. त्यांनी आपल्यावर आणि विखे पाटील कुटुंबावर नेहमीच प्रेम केले आहे.
महानगरपालिका निवडणुकीच्या काळात डॉ. सुजय विखे पाटील काँग्रेसमध्ये असताना त्यांनी मुकुंदनगरमधील जाहीर सभेत नागरिकांशी आपुलकीने संवाद साधला होता. शिधापत्रिका वाटपासाठी विशेष शिबिर, आरोग्यविषयक योजना आणि परिसरातील समस्या सोडविण्याचा शब्द त्यांनी दिला होता.
त्या शब्दांनी गरीब आणि गरजू कुटुंबांच्या मनात आशेचा दिवा पेटविला होता. आजही मुकुंदनगरकर विखे पाटील कुटुंबाकडे त्याच आशेने पाहतात. काळाच्या ओघात काही गैरसमज निर्माण झाले असतील किंवा राजकीय घटनांमुळे दुरावा वाढला असेल; मात्र ही दरी कायमची राहू नये.
लोकसभा निवडणुकीत मुकुंदनगरमधील मतदानाचे चित्र बदलले असेल; परंतु ते विखे पाटील कुटुंबावरील वैयक्तिक द्वेषातून झाले नव्हते. केंद्र सरकारच्या काही धोरणांविषयी अल्पसंख्याक समाजात असलेल्या नाराजीचे ते लोकशाही मार्गाने उमटलेले प्रतिबिंब होते.
डॉ. सुजय विखे पाटील यांना प्रथमच भारतीय जनता पक्षाकडून लोकसभेची उमेदवारी मिळाली, तेव्हा याच मुकुंदनगरवासीयांनी त्यांना भरघोस मतदान केले होते, हा इतिहास विसरता कामा नये.
मतदान हा प्रत्येक नागरिकाचा घटनात्मक अधिकार आहे. निवडणुकीतील मतभेद मनभेदामध्ये बदलू नयेत. निवडणुका येतात आणि जातात; मात्र माणुसकीची नाती पिढ्यान्पिढ्या टिकतात.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
एका गुन्ह्याची शिक्षा हजारो निरपराध नागरिकांना नको
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
मुकुंदनगर परिसरात एका कंत्राटी कामगाराचा मारहाणीत दुर्दैवी मृत्यू झाला. एखाद्या व्यक्तीचा जीव जाणे अत्यंत वेदनादायक आहे. या घटनेतील वास्तविक दोषींवर निष्पक्ष तपासानंतर कायद्यानुसार कठोर कारवाई झालीच पाहिजे. कारण गुन्हेगाराला धर्म, जात किंवा परिसर नसतो.
परंतु काही व्यक्तींवरील गुन्ह्याच्या आरोपामुळे मुकुंदनगरमधील ४० ते ४५ हजार नागरिकांना संशयाच्या नजरेने पाहणे कितपत योग्य आहे?
या घटनेनंतर झालेल्या आंदोलनात काही लोकप्रतिनिधींनी मुकुंदनगरला लक्ष्य करून धमकीची, शिवराळ आणि दहशत निर्माण करणारी भाषा वापरल्याचे समोर आले. मुकुंदनगरमध्ये घुसण्याच्या धमक्यांमुळे महिला, लहान मुले, विद्यार्थी आणि ज्येष्ठ नागरिकांच्या मनात भीती पसरली.
त्या रात्री एखाद्या आईने आपल्या मुलाला घाईने घरी बोलावले असेल. एखाद्या वृद्धाने घराचा दरवाजा पुन्हा-पुन्हा तपासला असेल. एखाद्या निरागस मुलाने आपल्या वडिलांना विचारले असेल—“आपल्याला कोणापासून भीती आहे?” त्या मुलाला त्याच्या वडिलांनी काय उत्तर द्यावे?
मुकुंदनगरमध्ये राहणारी प्रत्येक व्यक्ती आरोपी नाही. काही व्यक्तींचे कृत्य संपूर्ण परिसराचे किंवा संपूर्ण समाजाचे कृत्य ठरू शकत नाही. दोषींना शिक्षा झालीच पाहिजे; परंतु निरपराध नागरिकांना भय, अपमान आणि बहिष्काराची शिक्षा मिळता कामा नये.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
मुकुंदनगर म्हणजे केवळ एका समाजाची वस्ती नाही
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
मुकुंदनगर म्हणजे केवळ एका समाजाची वस्ती असल्याचे चुकीचे चित्र निर्माण केले जात आहे. प्रत्यक्षात मुकुंदनगरलगतच्या गोविंदपुरा आणि फकीरवाडा परिसरात हिंदू, मुस्लिम आणि शीख समाजातील कुटुंबे अनेक वर्षांपासून गुण्यागोविंदाने राहत आहेत.
विशेषतः गोविंदपुरा परिसरात शीख समाजातील कुटुंबे मोठ्या संख्येने वास्तव्यास असून, याच भागात शीख बांधवांचे श्रद्धास्थान असलेला गुरुद्वाराही आहे. या गुरुद्वाराच्या माध्यमातून मानवसेवा, बंधुभाव, समता आणि सर्वधर्मसमभावाचा संदेश सातत्याने दिला जातो.
त्यामुळे मुकुंदनगर आणि आसपासच्या परिसराची खरी ओळख एखाद्या एका धर्मापुरती मर्यादित नाही. ही भूमी विविध धर्म, संस्कृती आणि परंपरांच्या शांततापूर्ण सहजीवनाची साक्ष देणारी आहे.
येथे एखाद्याच्या घरात दुःख आले, तर शेजाऱ्याचा धर्म विचारला जात नाही. एखादे कुटुंब संकटात सापडले, तर मदतीसाठी धावणाऱ्या हातांची जात किंवा धर्म पाहिला जात नाही. हिंदू, मुस्लिम आणि शीख समाजातील नागरिकांनी एकमेकांच्या सुख-दुःखात सहभागी होत शेजारधर्म आणि माणुसकीची नाती जपली आहेत.
स्थानिक नागरिकांमध्ये प्रत्यक्षात वैर नसताना राजकीय भाषणांमधून हिंदू-मुस्लिम समाजात मोठी दरी असल्याचे चित्र निर्माण करणे केवळ चुकीचेच नाही, तर या भागात शांततेने राहणाऱ्या हिंदू, मुस्लिम आणि शीख समाजावर अन्याय करणारे आहे.
येथील सामान्य नागरिकांना भांडायचे नाही. त्यांना शांततेने संसार करायचा आहे, मुलांना शिकवायचे आहे, रोजगार मिळवायचा आहे आणि शहराच्या विकासात सहभागी व्हायचे आहे. त्यांच्या मनात नसलेले वैर राजकीय स्वार्थासाठी त्यांच्या नावावर लादले जाऊ नये.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
छत्रपती शिवाजी महाराजांचे आजोबा मालोजीराजे भोसले यांचे दर्गादायराशी श्रद्धेचे नाते
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
मुकुंदनगरलगतचा ऐतिहासिक दर्गादायरा परिसर श्रद्धा, सहजीवन आणि हिंदू-मुस्लिम सलोख्याचे प्रतीक आहे. या भूमीला अनेक वर्षांची आध्यात्मिक, सामाजिक आणि ऐतिहासिक परंपरा लाभलेली आहे.
स्थानिक इतिहासपरंपरेनुसार छत्रपती शिवाजी महाराजांचे आजोबा मालोजीराजे भोसले यांचे येथील सूफी संतांच्या दर्ग्याशी श्रद्धेचे नाते होते.
मालोजीराजे भोसले यांनी अपत्यप्राप्तीसाठी सूफी संतांच्या दर्ग्यावर नवस केला होता. त्यानंतर त्यांना दोन पुत्र प्राप्त झाल्यावर संतांप्रती असलेल्या श्रद्धेतून त्यांची नावे शहाजी आणि शरीफजी ठेवण्यात आल्याचे इतिहासपरंपरेत सांगितले जाते. या श्रद्धेतून दर्ग्याला मोठ्या प्रमाणात जमीन देण्यात आल्याचीही ऐतिहासिक नोंद सांगितली जाते.
ज्या भूमीवर छत्रपती शिवाजी महाराजांचे आजोबा मालोजीराजे भोसले यांनी श्रद्धेने मस्तक टेकविले, त्या भूमीकडे आज जातीय द्वेषाच्या नजरेतून पाहिले जाणे अत्यंत वेदनादायक आहे.
ज्या भूमीने भोसले घराण्याची श्रद्धा अनुभवली, ज्या भूमीवर हिंदू-मुस्लिम सलोख्याचा इतिहास घडला आणि ज्या भूमीशी छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या पूर्वजांच्या भावना जोडल्या गेल्या, त्या भूमीला धार्मिक संघर्षाचे केंद्र म्हणून रंगविण्याचा प्रयत्न करणे इतिहासावर अन्याय करणारे आहे.
मुकुंदनगरची खरी ओळख जातीय तणावाची नाही. या परिसराची ओळख श्रद्धा, सहजीवन, परस्पर सन्मान आणि हिंदू-मुस्लिम ऐक्याची आहे. काही राजकीय भाषणांमुळे हा इतिहास पुसला जाऊ नये.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
मुकुंदनगरमध्येही देशासाठी जगणारी माणसे आहेत
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
मुकुंदनगरमध्ये कार्यरत आणि निवृत्त पोलीस अधिकारी, संरक्षण दलातील जवान, विविध शासकीय विभागांतील अधिकारी-कर्मचारी, डॉक्टर, वकील, अभियंते, शिक्षक, उद्योजक, व्यापारी, पत्रकार आणि सामाजिक कार्यकर्ते मोठ्या संख्येने राहतात.
या भागातील अनेक कुटुंबांनी पोलीस दल आणि संरक्षण सेवेतून देशाची सेवा केली आहे. काहींनी सीमेवर देशाचे रक्षण केले, काहींनी कायदा-सुव्यवस्था राखण्यासाठी आयुष्य घालविले, तर काही आजही शासकीय सेवेत प्रामाणिकपणे कर्तव्य बजावत आहेत.
अशा नागरिकांच्या देशभक्तीवर संशय घेणे म्हणजे त्यांच्या त्यागाचा अपमान आहे. मुकुंदनगरवासीय भारतीय आहेत, अहिल्यानगरचे नागरिक आहेत आणि या मातीशी त्यांचे पिढ्यान्पिढ्यांचे नाते आहे. त्यांच्या देशभक्तीला कोणाच्या राजकीय भाषणाची किंवा प्रमाणपत्राची आवश्यकता नाही.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
कर आणि कर्तव्ये समान; मग विकासात दुजाभाव का?
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
मुकुंदनगरची लोकसंख्या सुमारे ४० ते ४५ हजार असताना केडगाव आणि सावेडीच्या तुलनेत या परिसराला अत्यल्प विकासनिधी मिळत असल्याची नागरिकांची भावना आहे. अनेक अंतर्गत रस्त्यांची अवस्था दयनीय आहे. पाणीपुरवठा, स्वच्छता, कचरा उचलणे, पथदिवे, नाले आणि आरोग्य सुविधांचे प्रश्न वर्षानुवर्षे प्रलंबित आहेत. शासनाच्या अनुदानातून मंजूर झालेले काही रस्तेही दोन वर्षांपासून काम सुरू होण्याच्या प्रतीक्षेत आहेत.
कर भरताना मुकुंदनगरचा नागरिक समान असतो. मतदान करताना आणि कायद्याचे पालन करताना तो समान असतो. मग विकासनिधी आणि नागरी सुविधा देताना तो परका का ठरावा?
मुकुंदनगरमधील मुलांना चांगले रस्ते नकोत का? महिलांना स्वच्छता, पाणी आणि सुरक्षितता नको आहे का? विद्यार्थ्यांना प्रकाशमान रस्त्यांवरून सुरक्षितपणे शाळा-महाविद्यालयात जाता येऊ नये का?
विकास हा कोणत्याही पक्षाचा उपकार नसून प्रत्येक नागरिकाचा घटनात्मक आणि नागरी हक्क आहे.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
‘मुकुंदनगर’ हा कलंक नाही—हजारो देशभक्त नागरिकांचा पत्ता आहे
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
‘मुकुंदनगर’ हा शब्द कोणाच्या कपाळावरील कलंक नाही; तो हजारो प्रामाणिक, कष्टकरी आणि देशभक्त नागरिकांचा पत्ता आहे.
या पत्त्यामुळे एखाद्या युवकाच्या कर्जप्रकरणाकडे संशयाने पाहिले जाऊ नये. एखाद्या विद्यार्थ्याच्या गुणवत्तेकडे दुर्लक्ष होऊ नये. शासकीय कार्यालयात नागरिकाला दुजाभावाची वागणूक मिळू नये. नोकरी, व्यवसाय, शिक्षण किंवा विवाहाच्या वेळी मुकुंदनगरचे नाव अडथळा ठरू नये.
राजकीय भाषणे काही क्षणांची असतात; परंतु त्यातून निर्माण झालेले गैरसमज सामान्य कुटुंबांना अनेक वर्षे सहन करावे लागतात. एखाद्या परिसराची चांगली प्रतिमा उभी करण्यासाठी अनेक पिढ्यांचे परिश्रम लागतात; मात्र ती प्रतिमा मलिन करण्यासाठी काही द्वेषपूर्ण शब्द पुरेसे ठरतात.
मुकुंदनगरला सहानुभूती नको; सन्मान, संरक्षण आणि विकासाचा न्याय्य वाटा हवा आहे.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
पालकमंत्री म्हणून आपणच ही दरी मिटवू शकता
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
साहेब, मुकुंदनगर आणि विखे पाटील कुटुंबामधील दुरावा दूर करण्याची ताकद आपल्यात आहे. मुकुंदनगरकरांच्या मनाचे दरवाजे आजही बंद झालेले नाहीत. ते आपल्या प्रेमळ हाकेची प्रतीक्षा करीत आहेत.
आपण एक पाऊल पुढे टाकले, तर मुकुंदनगरकर दहा पावले आपल्याकडे येतील. आपण त्यांच्या खांद्यावर विश्वासाचा हात ठेवला, तर त्यांच्या मनातील असुरक्षितता कमी होईल.
आपण कोणताही राजकीय कार्यक्रम न ठेवता मुकुंदनगरला भेट द्यावी. व्यासपीठावरून भाषण करण्याऐवजी सामान्य नागरिकांमध्ये बसावे. महिला, युवक, ज्येष्ठ नागरिक, व्यापारी, डॉक्टर, वकील, शिक्षक, पोलीस व संरक्षण दलातील निवृत्त कर्मचारी तसेच हिंदू, मुस्लिम आणि शीख रहिवाशांचे म्हणणे शांतपणे ऐकावे.
प्रत्यक्ष संवादानंतर आपल्या लक्षात येईल की बाहेर रंगविले जाणारे मुकुंदनगर आणि प्रत्यक्षात जगणारे मुकुंदनगर यामध्ये मोठा फरक आहे. येथे देशद्रोही नाहीत; आपल्या मुलांच्या भवितव्यासाठी संघर्ष करणारे आई-वडील आहेत. येथे द्वेष नाही; राजकारणामुळे निर्माण झालेले गैरसमज आणि मनात साचलेली भीती आहे.
आपण जिल्हा प्रशासन, महानगरपालिका आणि संबंधित यंत्रणांची संयुक्त बैठक घेऊन मुकुंदनगरच्या विकासासाठी स्वतंत्र आराखडा तयार करावा. प्रलंबित रस्त्यांची कामे तातडीने सुरू करावीत, मूलभूत सुविधांसाठी विशेष निधी द्यावा आणि नागरिकांच्या मनातील भीती दूर करण्यासाठी सर्वसमावेशक संवाद घडवून आणावा.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
साहेब, या लेकराच्या डोळ्यांतील अश्रू एकदा पाहा…
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
मुकुंदनगर आज आपल्याला एवढेच सांगत आहे—
“साहेब, आम्हाला परके समजू नका. आम्हीही याच अहिल्यानगरचे नागरिक आहोत. आम्ही कालही आपले होतो आणि आजही आपलेच आहोत. आमच्यातील काहींच्या राजकीय निर्णयामुळे संपूर्ण परिसराला दूर लोटू नका. आमच्या मुलांच्या डोळ्यांतील भीती पाहा, मातांच्या मनातील चिंता समजून घ्या आणि पालक म्हणून एकदा आमच्या दारात या.”
लोकसभा निवडणुकीत मुकुंदनगरने वेगळा निर्णय घेतला असेल, तरी त्यामुळे आपले नाते संपलेले नाही. आपण पालक आहात आणि मुकुंदनगर आपल्या जिल्हारूपी कुटुंबाचा अविभाज्य भाग आहे.
आपली एक भेट हजारो मनांतील भीती दूर करू शकते.
आपले दोन आपुलकीचे शब्द गैरसमज मिटवू शकतात.
आपला एक न्याय्य निर्णय मुकुंदनगरला विकासाच्या मुख्य प्रवाहात आणू शकतो.
साहेब, निवडणुकीतील मतभेद विसरून मुकुंदनगरला पुन्हा प्रेमाने जवळ घ्या. कारण राजकारणापेक्षा माणुसकी मोठी, सत्तेपेक्षा पालकत्व श्रेष्ठ आणि मतपेटीपेक्षा माणसाचे मन अधिक मौल्यवान असते.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
मुकुंदनगर सहानुभूती मागत नाही—ते आपल्या पालकत्वाचा हक्क मागत आहे!
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
मुकुंदनगरच्या हजारो नागरिकांच्या मनातील एक प्रामाणिक साद…
stay connected